โลกหัวใจ

ปรุงเมื่อ 26 / 02 / 09

“เด็กหญิงต้องใจอยากหัวใจวายตาย
เพราะเด็กหญิงต้องใจได้ยินมาว่า มันคือการตายที่ฉับพลัน
และเจ็บปวดน้อยที่สุด”

ประโยคข้างต้นผมคัดมาจากเรื่องสั้นของ ปราบดา หยุ่น

ครั้งแรกที่ได้ยิน(จากการรอ่าน) ก็แอบเห็นด้วยอยู่ในใจ บางทีการตายโดยไม่เจ็บปวดน่าจะเป็นสิ่งที่ใครๆ คงปรารถนา

ลองนึกดู คงมีไม่กี่วิธีที่จะทำให้เราตายได้โดยไม่เจ็บปวด-หัวใจวายเป็นหนึ่งในนั้น
แต่หลังจากมานั่งคิดดูดีๆ อีกที บางทีการตายโดยไม่เจ็บปวดอย่างการหัวใจวายก็ต้องแลกมาด้วยอะไรบางอย่าง นั่นคือการไม่มีเวลาเตรียมตัว…และเตรียมใจ

ไม่ใช่ผู้ตายที่ไม่มีเวลาเตรียม แต่ผมหมายถึงคนที่อยู่ต่างหาก

เมื่อวันก่อนพ่อของคนที่ผมรักต้องจากไปด้วยโรคมะเร็ง ผมนึกคำปลอบอะไรไม่ออก ก็ได้แต่บอกไปว่า “ดีแล้ว พ่อจะได้ไม่ต้องทรมาน” เสียงเธอตอบรับด้วยความเศร้า แต่ผมก็ยังต้องปลอบต่อไป “นี่ยังดีที่เรารู้ว่าพ่อเป็นอะไร หลังจากที่เรารู้ว่าพ่อเป็นมะเร็งเรายังมีเวลาอยู่กับพ่ออีก ดีกว่าอยู่ดีๆ พ่อหัวใจวายไป นั่นเราไม่มีเวลาเตรียมใจเลยนะ”

ตอนนั้นผมพูดไปอย่างที่ใจคิดจริงๆ บางทีถ้าเราเลือกที่จะจากไปจากโลกนี้ เราก็ควรทิ้งเวลาให้คนที่รักเรา เขาได้เตรียมใจบ้าง ไม่ใช่มาหัวใจวายไปดื้อๆ ลองนึกถึงตัวเอง ระหว่างมีคนโทรมาบอกว่า “พ่อเป็นมะเร็ง” กับ โทรมาบอกว่า “พ่อหัวใจวาย” ผมว่าความรู้สึกมันคงต่างกัน

คงไมใช่ ‘ดีใจ’ กับ ‘เสียใจ’
แต่ผมว่ามันน่าจะเป็น ‘เสียใจ’ กับ ‘ทำใจไม่ได้’

คนที่เรารักเป็นมะเร็ง ถึงแม้เราจะเสียใจ แต่เราก็ยังหาวิธีรักษาได้ และมีเวลาอยู่กับเขาได้อีกเป็นเดือนๆ ในระหว่างนั้นเรายังมีเวลาทำใจ เพราะใครๆ ก็รู้ว่าโรคมะเร็งมันไม่แน่นอน

แต่ถ้าคนที่เรารักหัวใจวาย ผมว่ามันคงเป็นอะไรที่ทำใจได้ยาก ใช่-มันไม่มีเวลาทำใจ และบางที ถ้าคนที่รู้เป็นโรคหัวใจด้วยผมว่าอาจจะหัวใจวายตายตามกันไป

ผมคิดเล่นๆ ถ้าทุกคนบนโลกเป็นโรคหัวใจ หรือเมื่อโลกของเราเป็นโลก(ของโรค)หัวใจ จะเป็นอย่างไร

เมื่อมีคนคนหนึ่งหัวใจวาย คนที่สองพอรู้วาคนที่หนึ่งหัวใจวายตายก็หัวใจวายตายตามเพราะรักคนที่หนึ่งมาก คนที่สามพอรู้วาคนที่สองหัวใจวายตายก็หัวใจวายตายตามเพราะรักคนที่สองมาก คนที่สี่พอรู้วาคนที่สามหัวใจวายตายก็หัวใจวายตายตามเพราะรักคนที่สามมาก….

คนที่พันล้านพอรู้วาคนที่เก้าร้อยเก้าสิบเก้าล้านหัวใจวายตายก็หัวใจวายตายตามเพราะรักคนที่เก้าร้อยเก้าสิบเก้าล้านมาก

ผมว่าสุดท้ายแล้วโลกนี้อาจจะไม่เหลือใครเลยก็ได้ ทุกคนหัวใจวายตายตามกันไป เป็นโดมิโน่

แต่ก็อย่างที่บอก นั่นเป็นสิ่งที่ผมคิดเล่นๆ ขออย่าให้เป็นจริงเลย ผมไม่อยากให้คนที่ผมรักต้องจากไป ไม่ว่าจะด้วยโรคอะไรก็แล้วแต่ ถ้าอยากจะจากไปจริงๆ ก็ขอร้องอย่าจากไปเพราะ ‘หัวใจวาย’

“ผมไม่อยากให้คนที่ผมรักหัวใจวายตาย
เพราะผมได้ยินมาว่า มันคือการตายที่ฉับพลัน
และจะทำให้ผมเจ็บปวดมากที่สุด”
ประโยคข้างต้น ผมคิดเอง

2 Responses ถึง “โลกหัวใจ”

  1. 27 พูด:

    เราเคยเจอเหตุการณ์นี้
    เราเข้าใจดี
    คนที่เจ็บปวดก็คงเสียใจที่ไม่ได้ทันได้บอกลา
    แต่คนที่เจ็บปวดมากกว่าคือคนที่ไม่ทันได้บอกลา
    และต้องอยู่กับความว่างเปล่า

    มันน่าเศร้า …

  2. manamai พูด:

    อ๊ะ! เราเคยเขียนเรื่องนี้ และยกประโยคนี้ขึ้นมาเหมือนกัน เมื่อสามปีที่แล้ว
    เพราะมันทำให้คนเป็นโรคหัวใจอย่างเรา
    คิดว่าโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่
    จนตอนนี้ก็ยังคิดไม่ออกแหละ :D


ใส่ความเห็น