วันนี้อ่าน หนุ่มนักโบก กับ สาวขี้บ่น
เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับหนุ่มสาวกลุ่มหนึ่งที่ตัดสินใจที่จะ ‘โบกรถ’ จากกรุงเทพฯ ไปเกาะสมุย หนึ่งในหนุ่มก็คือ พี่จุ้ย-ศุ บุญเลี้ยง ที่เหลือนั้นพื่อนๆ เขา
อ่านแล้วอยากออกเดินทางเป็นบ้า ยิ่งเข้าใกล้ปีใหม่ที่มีช่วงวันหยุดยาวๆ มากองอยู่ตรงหน้าด้วยแล้ว ยิ่งอยากออกเดินทาง
ในหนังสือเขาก็เล่าของเขาไป โบกได้บ้าง ไม่ได้บ้าง
แต่สุดท้ายก็ถึงจุดหมายเหมือนกับที่ตั้งใจ
เหมือนชีวิตเรา…
มีตอนหนึ่งที่พี่จุ้ยว่าไว้ในหนังสืออ่านแล้วประทับใจ อยากเล่าให้ฟัง
“เมื่อรถคันหนึ่งวิ่งผ่านไปโดยไม่รับเรา นั่นไม่ได้หมายความว่าเราโชคร้าย เพราะรถคันที่วิ่งมาทีหลังอาจมีเบาะที่นิ่มก้นและวิ่งไปได้ไกลกว่า ส่วนรถคันหน้าอาจพลิกคว่ำก็เป็นได้ ประหนึ่งการเดินทางของชีวิต เมื่อโอกาสหนึ่งผ่านไป อย่าเพิ่งเสียใจ เพราะโอกาสที่ดีกว่าอาจกำลังเดินทางมา”
มานั่งนึกถึงตัวเอง ผมไม่แน่ใจว่าหากเราตั้งใจไป ‘โบก’ เราจะไปถึงจุดหมายได้เหมือนเขาหรือเปล่า หมายถึงทั้ง โบกรถและโบกโอกาส
ใกล้ปีใหม่แล้ว ใครที่กำลังคิดจะไป ‘โบก’ ขอเอาใจช่วย ถึงไม่ถึงอีกเรื่องหนึ่ง
ผมว่าโบกแล้วไปไม่ถึง ยังไม่น่ากลัวเท่ากับเรา ‘ไม่กล้าโบก’
